head

Przewodnik po insulinooporności | Dowiedz się wszystkiego o chorobie

W tle insulinooporności może być wykazana również tendencja dziedziczna i może powodować ona liczne zmiany narządów i choroby
W tle insulinooporności może być wykazana również tendencja dziedziczna i może powodować ona liczne zmiany narządów i choroby
Kopriwanecz Magdalena Kopriwanecz Magdalena
Dietetyk, dyplomowany specjalista nauk o żywieniu
Temat: Zdrowie

Insulinooporność oznacza obniżoną wrażliwość komórek na działanie insuliny. Może pojawić się zarówno u mężczyzn jak i u kobiet oraz dzieci. Nazywana jest również chorobą złego samopoczucia, natomiast insulinooporność może mieć również inne objawy. Ważne, abyśmy je znali, ponieważ dzięki temu szybciej można rozpocząć leczenie.  

Insulinooporność  jest podstępną chorobą, jej objawy przez długi czas pozostają niezauważone, a następnie przez długi czas nie są jednoznaczne. Pierwsze oznaki to gwałtowna zmiana nastroju, po czym może pojawić się zmęczenie, problemy ze snem, a nawet depresja. Widać więc dlaczego trudno jest ją rozpoznać w odpowiednim czasie, czego rezultatem jest pojawienie się dalszych dolegliwości.  

Co jest powodem insulinooporności?
Kiedy zmniejsza się wrażliwość na insulinę naszych komórek, to niezależnie od tego, że organizm produkuje więcej insuliny, jej działanie i tak nie będzie odpowiednie. O insulinie warto wiedzieć, że przy pomocy tego hormonu dostaje się do krwi cukier wprowadzony do organizmu wraz z pożywieniem, którego wchłanianie i również ilość w ten sposób jest regulowana. Jest niezbędna dla tkanek mięśni i komórek tłuszczowych, które stanowią prawie 55-60 procent masy ciała. Kiedy pojawi się insulinooporność, organizm reagując na to zaczyna produkować coraz więcej insuliny jako pewnego rodzaju reakcja obronna.

W początkowym okresie przeważnie wystarczy jeśli poziom insuliny we krwi pozostanie w równowadze z nadprodukcją. Natomiast przez dłuższy okres produkująca insulinę trzustka nie jest w stanie „dotrzymać kroku”, dlatego ilość insuliny i jej działanie ulega zmniejszeniu. Dlatego po jedzeniu gwałtownie podnosi się poziom cukru we krwi i pozostaje przez godziny powyżej optymalnej wartości po zjedzeniu pożywienia.

W poważniejszym przypadku hiperglikemia może wystąpić również wtedy, jeśli chory głoduje, to znaczy wcale nie przyjmuje pożywienia. O hiperglikemi na czczo mówimy wtedy, jeśli po 8 godzinach głodówki poziom cukru we krwi jest wyższy niż powinien. Tak więc insulinooporność uważana jest za jedną z przesłanek związanych z cukrzycą.

Jakie są konsekwencje insulinooporności?

W tym celu, abyśmy lepiej zrozumieli jak bardzo szkodliwa jest insulinooporność warto zapoznać się z bezpośrednimi konsekwencjami tej choroby. Zwiększa się ilość kwasów tłuszczowych w plaźmie, ponieważ rozkład tłuszczy (trójglicerydów) będzie szybszy.  W mięśniach zmniejsza się ilość cukru, poprzez to również ilość zgromadzonego cukru. Ponieważ kwasy tłuszczowe gromadzą się we krwi, to obciąża to wątrobę.  

Mięśnie są jednym z najważniejszych obszarów obwodowej insulinooporności. Niezależnie od tego dobra wiadomość jest taka, że dzięki regularnemu ruchowi cukry są w stanie przedostać się do komórek mięśni również wtedy, kiedy poziom insuliny we krwi jest bardzo niski.Po pewnym czasie funkcjonowanie trzustki stale słabnie, co zwiększa ryzyko powstania cukrzycy typu 2.  

Powody insulinooporności

Powodów insulinooporności może być wiele. Często wystarczający jest jeden z nich, ale jeśli równocześnie kilka jest obecnych, wtedy powstanie choroby jest bardziej prawdopodobne.

Jednym z najczęstszych czynników są zmiany hormonalne. Tak, dotyczy to wielu obszarów: może powodować to wiek przekwitania lub ciąża. Również prowadzi do insulinooporności zbytnia produkcja adrenaliny i kortyzolu, bowiem zbyt duża obecność tych hormonów zobojętnia działanie insuliny: to zmusza trzustkę do tego, aby produkowała jeszcze więcej insuliny, co właściwie jest diabelskim kołem.  

W tle insulinooporności mogą być również wykazane skłonności dziedziczne i liczne zmiany narządów, może również wywoływać choroby. Tutaj zaliczamy wysokie ciśnienie krwi, nadwaga – szczególnie niebezpieczne jest nagromadzenie tłuszczu na brzuchu –, różne rodzaje chorób wątroby (zapalenie wątroby, marskość wątroby), zażywanie sterydów lub leków ze sterydami, chorobliwa anemia i talasemia. Również może ostrzegać nas o możliwości insulinooporności zły  cholesterol  LDL  i podniesienie poziomu trójglicerydów.  

Jak można ją leczyć?

Jednym z najlepszych, a zapewne najprostszych sposobów na zapobiegnięcie i leczenie jest codzienny, regularny ruch. I teraz nie myślmy o tym, że pójdziemy do sklepu i wrócimy. Ruch powinien być intensywny i powinien trwać co najmniej przez pół godziny, abyśmy mogli się wypocić. Może to być chód lub prace domowe, jeśli odpowiada tym warunkom.  
Drugim ważnym wymogiem jest odpowiednia waga ciała. Pozbądźmy się zbędnych kilogramów, ponieważ insulinooporność bez diety nie może być leczona. Dlatego niezbędnym warunkiem jesr ruch, który powinien łączyć się ze zdrowym odżywianiem. Zasadniczym elementem jadłospisu insulinoopornościowego jest to, aby składał się z żywności o możliwie niskim indeksie glikemicznym.

Spożywajmy takie, bogate w błonnik pokarmy, suplementy diety, które spowalniają wchłanianie cukru. Takie jest psyllim, które jest bardzo dobrym sprzymierzeńcem w walce z insulinoopornością I jeszcze coś. Zwróćmy szczególną uwagę na zdrowie zasadniczo określającej funkcjonowanie naszego układu odpornościowego flory jelitowej: spożywajmy probiotyki (ogórki kiszone, kapusta kiszona, jogurty z żywą florą, suplementy diety) oraz niezbędne do rozmnażania się probiotyków prebiotyki, tj. błonnik. Szczególnie dobrym wyborem są synbiotyki, suplementy diety, które w idealnej ilości i składzie zawierają pro- i prebiotyki.

Źródła:

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3820526/

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1204764/

Powiązane artykuły

Społeczność

NOWOŚCI Z BLOGA

phone

Porady zdrowotne bezpośrednio na Twój adres e-mail: chcesz żyć świadomie i zdrowo zgłoś się po odbiór nowości z bloga.